
Oblicz, jaką dzienną dawkę
witamin potrzebuje twój
organizm do zdrowego i prawidłowego funkcjonowania.
To rok intensywnego rozwoju wyobraźni, dlatego dziecko potrzebuje nowych miejsc i bodźców. Dobrą rozrywką, a także pierwszymi lekcjami o otaczającym nas świecie są spacery, wycieczki, a także wizyty w muzeum i na basenie. Najlepiej podczas tych atrakcji zachęcić dzieci do opowiadania własnymi słowami o wszystkim, co się wokół nas dzieje. Jest to też inspiracja dla dziecka do wynajdywania różnych zabaw na później (odgrywanie ról albo rysowanie - pamiętajmy przy tym, że trzyletnie dzieci różnicują tylko cztery podstawowe barwy: czerwoną, niebieską, żółtą i zieloną.). Dzieci w wieku 3 lat nadal preferują samodzielne zabawy, aczkolwiek zaczynają się spontaniczne momenty wspólnej zabawy z innymi dziećmi. Niestety te chwile mącą pierwsze objawy zazdrości o mamę, czy zabawki.
Twoje dziecko potrafi teraz samodzielnie zjeść posiłek i zgłasza wszystkie potrzeby fizjologiczne.
Dla części trzylatków nadszedł czas na pierwsze doświadczenia z rówieśnikami w przedszkolu. To trudny moment dla rodziców, jak i dla dzieci. Pamiętajmy, że zostawiamy nasze pociechy pod czułą i fachową opieką i nie przelewajmy swoich niepokojów na dziecko, które doskonale wyczuje nasz zły nastrój i momentalnie go przejmie. Przedszkole jest ważnym i potrzebnym etapem w życiu dziecka. Tutaj poznaje swoją pierwszą dużą grupę społeczną, w której przyjdzie mu funkcjonować. Tutaj też zetknie się z zupełnie nowym środowiskiem mikrobiologicznym, które zmobilizuje młody układ odpornościowy do wzmożonej pracy. Dobrze pomóc dziecku w tym zadaniu dbając o jego zdrową dietę, a także podając witaminy wspierające naturalne siły odpornościowe małego organizmu.
Dziecko w tym okresie uczy się naśladować słowa, gesty i zwyczaje. Coraz więcej mówi i powtarza nowe wyrazy za dorosłymi. Nie zapominajmy o zwrotach grzecznościowych typu „proszę” i „dziękuję”. Wkrótce usłyszymy je od własnego dziecka. Niestety tak samo może stać się z wyrazami, które niekoniecznie chcielibyśmy od dziecka usłyszeć, dlatego szczególnie powinniśmy dbać teraz o formę języka, jakim się do siebie zwracamy.
W tym czasie rozpoczyna się okres wspólnej zabawy i dzielenie zabawkami. Dzieci chętnie bawią się klockami, układankami i więcej rysują. Zaczynają się „popisywać”
W 4. roku życia dziecko osiąga podwójną wartość wzrostu urodzeniowego. Od 4-go roku życia do okresu pokwitania roczny przyrost wysokości ciała będzie wahał się w granicach 5 - 6cm. Od tego momentu zapotrzebowanie młodego organizmu na wapń jest - w przeliczeniu na masę ciała - znacznie większe niż u osoby dorosłej. Do diety dziecka trzeba teraz bezwzględnie dostarczać odpowiednie ilości wapnia i witaminy D. Nie zapominajmy też o zapewnieniu mu, jak najwięcej ruchu na świeżym powietrzu, co zapewni nie tylko prawidłowy wzrost i rozwój kośćca, ale też wspomoże prawidłowe działanie układu odpornościowego. Ponieważ nasza pociecha coraz sprawniej skacze, a także chętniej bawi się i przebywa z innymi dziećmi, organizacja czasu na podwórku nie powinna być kłopotliwa.
4 rok życia to również nasilony okres rozwoju mowy, a co za tym idzie przejawiania coraz większej ciekawości światem i zadawaniem przez dziecko najróżniejszych, czasami dziwnych z punktu widzenia dorosłego, pytań. Jeśli nie znamy odpowiedzi poszukajmy jej razem z dzieckiem - to wspaniały sposób na wspólne spędzanie czasu, a także na zbudowanie własnego autorytetu. Nie unikajmy odpowiedzi nawet na trudne pytania. Po prostu znajdźmy drogę na przekazanie odpowiedzi w sposób odpowiedni do dojrzałości naszego dziecka. Unikanie odpowiedzi nie uchroni przed dalszymi pytaniami, a może wręcz prowadzić dziecko do frustracji manifestowanej złym nastrojem, drażliwością i zamknięcie, się na zdobywanie wiedzy również w przyszłym życiu.
Nasze dziecko staje się teraz coraz bardziej samodzielne – potrafi ubierać proste ubranka, zapinać i rozpinać guziki, próbuje też wiązać buty.
To czas, kiedy nasza pociecha wiele już potrafi i na pewno będzie chciała to wypróbować, włącznie z wypróbowaniem nerwów swoich rodziców. Dziecko w tym wieku potrafi już biegać po schodach i skakać na jednej nodze, co niestety rodzi wiele nowych niebezpieczeństw.
Dziecko robi się coraz bardziej komunikatywne: mówi pełnymi zdaniami, zna nazwy wielu przedmiotów, zwierząt, owoców i warzywa, odróżnia kolory. Ma coraz lepszą wyobraźnię przestrzenną: buduje z klocków różne budowle, potrafi określić wielkość przedmiotu z danej odległości, potrafi również dostrzec znaną cechę w nowym przedmiocie.
Dziecko jest już bardzo komunikatywne i ma coraz lepszą koordynację ruchową. Skorzystajmy z tego, angażując je w drobne prace domowe, jak przeniesienie nakryć do stołu, czy schowanie zakupów do lodówki. W trakcie wyjazdów rodzinnych powinno mieć swój plecak i swoją część obowiązków. W ten sposób nie tylko zyskamy sobie małego pomocnika, ale przygotujemy dziecko na wkroczenie w jeszcze bardziej samodzielny okres szkolny. Będzie mu potem łatwiej odnaleźć się w nowych realiach.